حقوق شهروندی

 

به دنبال خودداری جعفر پناهی از دادن جایزه به فیلم «ماجرای نیمروز»، ساخته‌ی اطلاعات سپاه، دکتر محمد ملکی و محمد نوریزاد به دیدار او می‌روند و دکتر ملکی چهره و دست پناهی را می‌بوسد.


جایزه دولتی

در «یازدهمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران» قرار بر این می‌شود که با دخالت دست‌های آشکار و پنهان اطلاعات سپاه باز هم جایزه‌ی دیگری به کارگردان فیلم «ماجرای نیمروز» داده شود. اینبار جعفر پناهی را صدا می‌زنند تا جایزه را به کارگردان «ماجرای نیمروز» تقدیم کند، او وقتی متوجه ماجرا می‌شود از این کار خودداری می‌کند. جعفر پناهی می‌گوید این همه از فیلم‌های دولتی و سفارشی حمایت کرده‌اید، توجهی هم به سینمای غیر دولتی داشته باشید. [ماجرای نیمروز؛ مجاهدین خلق و نفرت جامعه از نظام]

 

جمهوری اسلامی! تلاش می‌کند، با تخریب مزارهای قتل عام شدگان تابستان۶۷ به پاکسازی آثار جرم خود بپردازد، در همین رابطه عفو بین‌الملل به جلوگیری از امحاء یک گور دسته‌جمعی در اهواز فراخوان داده است.


به دنبال انتشار گزارش‌هایی دباره تخریب گورهای دسته‌جمعی زندانیان سیاسی اعدام شده در تابستان۶۷ در اهواز، عفو بین الملل طی گزارشی خواستار توقف این امر از سوی مقامات جمهوری اسلامی! شد.

دبیرکل ملل متحد در گزارش سالیانه‌اش به انتشار گزارش عاصمه جهانگیر در مورد نقض حقوق بشر در ایران، می‌پردازد، بخشی از این گزارش دربرگیرنده‌ی حقایقی از قتل عام تابستان۶۷ است.


گزارش گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران، عاصمه جهانگیر، که در ماه آگوست تهیه شده بود، در گزارشی که آنتونیو گوترز، دبیرکل ملل متحد به عنوان گزارش سالیانه‌اش به مجمع عمومی ارائه نمود، درج شده است.
آنچه در گزارش دبیرکل قابل توجه است، پرداختن به موضوع قتل عام تابستان ۶۷ می‌باشد.

امحاء مزار جانباختگان

در قسمتی از این گزارش به امحاء یک گور جمعی از جانباختگان قتل عام تابستان ۶۷ در مشهد اشاره می‌شود؛ «ماه مارس، خانواده‌هایی که از گور جمعی واقع در شهر مشهد بازدید کردند، استان خراسان رضوی، جایی که گمان می‌رود بیش از ۱۷۰ زندانی سیاسی دفن شده باشند، طبق گزارشی کشف شده که مساحتی که قبلاً مسطح بوده است با خاک پوشیده شده تا بر روی قبرها تلی از خاک انباشته شود.»

 

مادران پارک لاله با انتشار بیانه‌ای محاکمه آمران و عاملان قتل عام۶۷ را زمینه ساز جلوگیری از تکرار جنایت و رسیدن به آزادی می‌دانند.


مادران پارک لاله

مادران پارک لاله متشکل از جمعی از مادران قتل عام تابستان۶۷، شهدای اعتراضات سال ۸۸ و سایر زندانیان اعدام شده در سال‌های اخیر می‌باشند، آنها در ۹ شهریور با انتشار بیانیه‌ای به محاکمه آمران و عاملان قتل عام زندانیان سیاسی در تابستان۶۷ فراخوان دادند.


به دنبال اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در زندان گوهردشت کرج، عاصمه جهانگیر، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، نگرانی عمیق خود را از وضعیت سلامتی آنها ابراز داشت.

بیش از یکماه اعتصاب

به دنبال بیش از یکماه از شروع اعتصاب غذای زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج، آنهم در شرایطی که «دادستان تهران»، جعفری دولت آبادی اعلام کرده است که اعتصاب غذا را به رسمیت نمی‌شناسد، [«دادستان» تهران و ترس از اعتصاب غذای زندانیان گوهردشت] عاصمه جهانگیر در ۹ شهریور ۹۶ با انتشار اطلاعیه‌ای، نگرانی عمیق خود را درباره گزارش‌های منتشر شده درباره وضعیت زندانیان اعتصابی را ابراز داشت.

بدتر شدن شرایط پزشکی

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، گفت: «گزارشها درباره بدتر شدن شرایط پزشکی زندانیان در اعتصاب غذا و همچنین ادامه‌ی شکنجه و بد رفتاری در حق آنها از زمان انتقال، عمیقا موجب نگرانی من شده است.»

 

در ایران بسیاری از کودکان با کارهای سیاه، امرار معاش می‌کنند، از جمله‌ی این کودکان، کودکان آب فروش در قبرستان‌های زنجان هستند.


در میان اخبار معضلات و بحران‌های اجتماعی، هر روز پدیده‌ی جدیدی توجهات را به خود جلب می‌کند و این بار خبر «آب فروشی» کودکان زنجانی، در قبرستان‌های زنجان.
دانش آموزانی که تابستان ها به صورت تمام وقت و ایام مدرسه به صورت نیمه وقت، کارشان شست و شوی قبرها و فروش آب است. پسرانی ۷ تا ۲۳ ساله که بعضی‌هاشان حداقل چندین سال سابقه‌ی کار! دارند.

 

علیرضا اسلامی از همکاران لاجوردی، می‌گوید که لاجوردی آنقدر با برخی از زندانی‌ها کار فکری کرده بود که فرد برای خودش درخواست اعدام می‌داده است؛ اسلامی می‌خواهد نشان دهد که لاجوردی شکنجه گر نبوده است.


نماد شکنجه

اگر جمهوری اسلامی! بتواند اثبات کند که لاجوردی نه تنها یک شکنجه گر نبوده، بلکه انسانی رئوف! و لطیف! بوده است که افراد اپوزیسیون به محض ملاقات با وی از عقاید خود بر می‌گشته‌اند!، آنگاه می‌تواند ثابت کند که در دهه۶۰، شکنجه و اعدامی در کار نبوده است.


تغییر!

برخی افراد در ملاقات با لاجوردی تغییر! می‌کردند البته این ملاقات‌ها! در اوین صورت می‌گرفته است و در اتاق‌های دربسته، و به طور معمول زندانی دچار عوارض جسمی نیز می‌شده است.

 

گزارش ۱۲۰بندی منتشر نشده عاصمه جهانگیر؛ گزارشگر ویژه حقوق بشر در مورد ایران، ترس و واکنش صادق لاریجانی را برانگیخته است.


تلخیص شده! حرف‌های مجاهدین

صادق لاریجانی که در راس دستگاهی قرار دارد که زندانیان سیاسی را بر بالای دار می‌فرستد، همواره از انتشار گزارشات ارگان‌های بین‌المللی مدافع حقوق بشر نالان است.  لاریجانی این بار در مورد  «گزارش گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران» ترس خود را بروز می‌دهد و آنرا «گزارشی علیه جمهوری اسلامی و بویژه دستگاه قضایی» و «تلخیص شده و چکیده ادعاهای منافقین و معاندان نظام» می‌داند. لاریجانی بر ادامه اعدام‌ها اصرار می‌ورزد و می‌افزاید: «چنین اقداماتی، عزم قوه قضاییه را برای حرکت در مسیر قانونی خود برای مقابله با نفوذ، راسخ تر می‌کند و به ما نشان می‌دهد که راه خود را درست پیموده ایم.» [میزان۶شهریور۹۶]

 

بیش از ۹۰ درصد از کارگران ایران در ذیل قراردادهای موقت، مشغول کار هستند، و دوسوم قراردادها شفاهی‌ست که معنی آن، نداشتن حداقل امنیت شغلی برای کارگران است.



کارگران

۲ شهریور میزگردی در «برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری پنج شنبه شب شبکه دو سیما» اجرا شد که محتوای آن پرداختن به وضعیت قراردادهای کارگران است. در کنار همه‌ی آسیب‌هایی که بر اثر سیاست‌های جمهوری اسلامی!، اقتصاد ایران از آن رنجور است، وضعیت کارگران از نقاط کانونی محسوب می‌شود، زیرا بنابر آمار ارائه شده حدود ۳۳ درصد جمعیت شاغل کشور را در بر می‌گیرند. [سعید زیباکلام؛ تصویری از «عدالت»! در ولایت فقیه]

 

محمد ملکی و محمد نوری‌زاد در نامه‌ای خطاب به گوترز و جهانگیر، خواستار تشکیل کمیته حقیقت یاب درباره آن جنایت هولناک و محاکمه عاملان و آمران آن شدند.


هولوکاست

دکتر محمد ملکی و محمد نوری‌زاد در نامه‌ای مشترک خطاب به آنتونیو گوترز، «دبیرکل سازمان ملل» و عاصمه جهانگیر، «گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران»، خواستار آن شدند که کشتار تابستان۶۷ توسط نظام ولایت فقیه، در «آمار جنایتهای بزرگِ جهانی جای» داده شود.


کاوشگران بین المللی

دکتر محمد ملکی و محمد نوری‌زاد همچنین خواستار آن شدند که گوترز و جهانگیر «با اصرار بر اعزام هیأت‌های حقوقی و کاوشگرانِ بین المللی، پرده از این جنایتِ هولناک» بردارند، تا «سران جمهوری اسلامی ایران را در مجامع حقوقی و بین المللی به محاکمه» کشیده شوند.