حقوق شهروندی

 

مانیتورینگ حقوق بشر در ایران با انتشار گزارش سالانه‌اش به ارائه آمارها و نمونه‌هایی از نقض حقوق بشر در ایران در سال ۲۰۱۷ می‌پردازد.


گزارش سالانه مانیتورینگ حقوق بشر ایران که در دسامبر سال ۲۰۱۷ منتشر شد به بررسی عرصه‌های گوناگون از نقض حقوق بشر در ایران پرداخته است.
در مقدمه این گزارش ضمن اشاره به «افزایش قتلهای خودسرانه» و «افزایش۲۲درصدی دستگیری‌ها»، درباره زلزله اخیر در کرمانشاه گفته شده است: «حکومت ایران نه تنها خدمات و کمک‌های پزشکی دولتی را از مردم دریغ نمود بلکه از کمک‌های مردم کرمانشاه یا استان‌های همجوار آن نیز ممانعت به عمل آورد.»
در انتهای این مقدمه تصریح شده است: «در آستانه ۱۰دسامبر،‌ روز جهانی حقوق بشر، مانیتورینگ حقوق بشر ایران با ارائه گزارش سالانه خود در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران تلاش دارد توجه کلیه ارگانهای مدافع حقوق بشر و بین‌المللی را به وضعیت اسفبار نقض حقوق بشر در ایران جلب کرده و برای متوقف کردن آن از آنها استمداد بخواهد.»

 

علی اکبر ناطق نوری اذعان می‌کند که پرسش از چرایی قتل‌عام زندانیان سیاسی در سطح جامعه به یک جنبش اجتماعی تبدیل شده است و نظام نتوانسته است به این پرسش پاسخ بدهد.


پرسش نسل جوان از قتل‌عام۶۷

علی اکبر ناطق نوری، که در کارنامه‌ای او، ریاست «مجلس»، کاندیداتوری «ریاست جمهوری» و ریاست بازرسی دفتر خامنه‌ای نمایان است، در سخنانی که به تاریخ ۲۱ آذر منتشر شد، در مورد قتل‌عام تابستان ۶۷ با اشاره به فایل صوتی آقای منتظری که در تابستان گذشته منتشره شده بود گفت: «یكی از مشكلاتی كه پارسال و امسال و اینها بوجود آمد این بود كه ماجرای فایل صوتی كه پخش شد به‌نظر من خوب دفاع نشد، آن آقایانی كه صحبت كردن منفعلانه صحبت كردند، ضعیف برخورد كردند، برای مردم جا نیفتاد».
ناطق نوری در ادامه افزود: «بالاخره نوه های ما، نوه‌های نسل اولی‌ها، دومی‌ها اینها می‌آیند میگن»: «اینها مگر دستگیر نشدن توسط شما، مگر محاكمه شون نكردید، خوب مگر زندانشون نكردید، محكومین تون، محكوم به زندان بودن، رفتن زندان، چرا بعدش اسیرهای دست خودتون رو اعدام كردید؟ این نسل جدید این سوال هست براش كف خیابان و دانشگاهها كه شما هستید این سوال رو می‌كنند».
اشاره‌ی ناطق نوری به کشتار زندانیان سیاسی در تابستان سال ۶۷ است که به تصریح او دادخواهی خونشان تبدیل به یک جنبش اجتماعی در ایران شده است تا جایی که در بدنه‌ی نظام نیز این پرسش مطرح شده است که چرا دست به آن کشتار زده‌ایم.

تعدادی دانش‌‌آموز دیگر در مسیر اردو «راهیان نور» سپاه جان باختند؛ اردوهایی که برای اشاعه‌ی تفکر مادون سرمایه‌داری ولایت فقیه و با هدف عضوگیری برای سپاه تشکیل می‌شود.

 کشته شدن دانش‌آموزان

۲۱ آذر ۹۶ اتوبوس دختران دانش‌آموز اعزامی به اردو «راهیان نور» در راه سوسنگرد در استان خوزستان با یک خودروی دیگر برخورد کرد که بر اثر این تصادف ۸ نفر کشته و  ۴۰ نفر دیگر مجروح و مصدوم ‌شده‌اند.

این دانش‌آموزان اهل نظرآباد در استان کرج بودند و البته نخستین دسته از قربانیان این دست از اردوهای حکومتی نیستند؛ در ۲۸ مهر سال ۹۱، یک دستگاه اتوبوس در مسیر لردگان – ایذه واژگون شد که طی آن ۲۱ دانش‌آموز کشته شدند.

 

در بودجه سال ۹۷ رقم‌های کلانی به نهادهای فرهنگی نظام با کارکردهای تروریستی اختصاص یافته است.


هرکس بعد از رفع حوائج اولیه، باقی پولش را درباره چیزهایی خرج می‌کند که مورد علاقه اوست، اما یک نظام مادون سرمایه‌داری که می‌خواهد براساس قواعد دنیای جدید برای اداره یک کشور در قرن بیست و یکم بودجه سالانه داشته باشد، این پول را در کجاها می‌تواند خرج کند؟
به طور طبیعی نخستین گزینه، نهادهایی‌ست که پای این نظام را در استمرار حکومتش سفت‌تر خواهند کرد؛ نهادهایی که به بازنشر نحوه‌ی نگریستن مادون سرمایه‌داری به دنیا می‌پردازند، نهادهایی که فرهنگ حاکمان را ترویج می‌کنند یا لااقل در ظاهر مشغول کار فرهنگی! هستند؛ نهادهایی که بر خلاف ظاهر و اسم فرهنگی در محتوا دارای نظامی‌ترین اهداف در گسترش سلطه ولایت فقیه در داخل کشور یا بیرون از مرزهای آن هستند.

 

محمود صادقی ضمن آنکه مدعی می‌شود پیگیر حل مشکل دانشجویان ستاره‌دار است اما تایید می‌کند، دانشجویانی که از مرزهای نظام رد شده‌اند باید از طرف «قانون» مورد برخورد قرار گیرند.


دانشجویان ستاره‌دار

محمود صادقی، «عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس» اعلام کرد: «در سالجاری ۱۲ نفر در مقطع دکتری و ۱۵ نفر هم در مقطع ارشد، مردود شده و اجازه ادامه تحصیل ندارند»، با این وجود، «وزارت علوم همچنان در حال رایزنی با وزارت اطلاعات و سایر مراجع ذیربط است تا مشکل این افراد حل شود.»
البته این آمار تمامی دانشجویان ستاره‌دار نیست زیرا بنا به گفته محمود صادقی، «با پیگیری‌هایی که صورت گرفته است، از میان دانشجویان ستاره‌دارِ امسال، تاکنون ۱۵۱ نفر در مقطع دکتری و ۳۹۸ نفر نیز در مقطع ارشد، با تعهد موفق به ثبت‌نام و ادامه تحصیل شده‌اند.»

 

شهرداری مهاباد حقوق کارگران را نمی‌دهد اما برای مراسم سپاه هزینه می‌کند.


سپاه در سرپل‌ذهاب

هنگامی‌که روحانی در حضور زلزله‌زدگان مدعی شد که سپاه و بسیج در حال کمک‌رسانی به مردم هستند با صدای خشم و اعتراض عمومی روبرو شد، [حسن روحانی، سرپل‌ذهاب و نفرت مردم از سپاه] واکنشی که به روشنی نشان داد، مردم مناطق کردنشین به مانند سایر نقاط ایران از لباس زیتونی سپاه خاطرات تاریکی در حافظه‌ی‌ خود دارند و همین امر باعث شد که اجازه ندهند روحانی در برابر دوربین‌ها مدعی شود که سپاه در حال کمک‌رسانی به مردم زلزله‌زده می‌باشد.
نخستین کشتارهای سپاه در بعد از انقلاب ۵۷ در مناطق کردنشین آغاز شد، با آن کشتارها سپاه این پیام را به همگان صادر می‌کرد که زبانی را که بر آن تسلط دارد، زبان کشتار است؛ صحنه‌هایی که بعد از آن در دیگر نقاط ایران نیز تکرار شد و می‌شود.

 

۹ دسامبر یا ۱۸ آذر، روز جهانی مبارزه با فساد، از مناسبت‌های ویژه سازمان ملل است، وضعیت ما در ایران چه نسبتی با این روز دارد.


۹ دسامبر یا ۱۸ آذر روز جهانی مبارزه با فساد است. روزی از مناسبت‌های ویژه سازمان ملل که قرار است کلیه ملت‌ها و دولت‌ها را به موضوع مشخصی توجه بدهد.
اما برای کسانی که به مانند ما، ناچار به تحمل رنج زندگی کردن در زیر حکومت ولایت مطلقه‌ی فقیه هستند شاید این روز معنی و مفهوم دیگری به خود بگیرد.

 

کنفدراسیون بین‌المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات با انتشار بیانیه‌ای از سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری خواست تا در کنار کارگران نیشکر هفت‌تپه بایستند.


موضع‌گیری

کنفدراسیون بین‌المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات طی بیانیه‌یی به حمایت از کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه پرداخت.
کنفدراسیون از سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری خواست در کنار کارگران نیشکر هفت‌تپه بایستند و از خواسته‌های آنان پشتیبانی کنند.
در بیانیه کنفدراسیون آمده است، کارگران هفت‌تپه به دلیل عدم پرداخت دستمزدهایشان گرسنه‌اند و نیاز به حمایت دارند.

 

کارگران معدن چادرملو تصمیم به تشکل‌یابی می‌گیرند اما پاسخ کارفرما تبعید و اخراج فعالین اصلی تشکل‌یابی‌ست.


عجیب و قابل انتظار!

شکل‌دهی به تشکل‌های کارگری برای کارگران در ایران، مستلزم پرداخت هزینه‌ است؛ امری که در ابتدا برای کسانی که با تاریخچه‌ی جنبش کارگری در کشورهای گوناگون و همچنین پیشینه مبارزات کارگران در ایران آشنایی داشته باشند از یک سو عجیب به نظر می‌رسد و از طرف دیگر قابل انتظار است.
قابل انتظار است زیرا مبارزه برای احقاق حقوق همیشه نیازمند پرداخت بهاست، به خصوص وقتی موضوع به کارگران بر می‌گردد، صاحبان منافع به هر ترتیب مانع از تحقق تشکل‌های مستقل می‌شوند.
و عجیب است زیرا به نسبت دستاوردها و شرایطی که کارگران در سایر نقاط جهان دارند و آنچه در گذشته در ایران به دست آورده بودند، شاهد یک پسرفت آسانسوری در وضعیت صنفی و تشکیلاتی کارگران ایران هستیم که به طور طبیعی آثار خود را بر شرایط اجتماعی و زیستی آنها نیز اعمال می‌کند.

 

زندانیان سیاسی زندان زاهدان در یک نامه سرگشاده به افشای گوشه‌ای از شکنجه‌های صورت گرفته بر زندانیان سیاسی می‌پردازد.


نامه‌ای از زندان زاهدان

مناطق اهل سنت در ایران همواره از ستم مضاعف مذهبی نیز برخودار بوده است. میزان کشتن‌ها و سرکوب‌گری‌های از طرف حکومت‌گران در این مناطق قابل توجه است؛ روندی که از ابتدای انقلاب ۵۷ آغاز و تا اکنون ادامه دارد.
این در حالی‌ست که رئیس «قوه‌قضاییه» منکر هر نوع شکنجه در زندان‌های کشور است.
جمعی از زندانیان سیاسی و امنیتی بلوچ که در زندان زاهدان محبوس می‌باشند با انتشار نامه سرگشاده‌ای خطاب به رئیس «قوه قضاییه» گوشه‌ای از این شکنجه‌ها را به اطلاع افکار عمومی رسانده‌اند.