زندان

زندانی سیاسی، علی معزی بر ضرورت کمک‌‌رسانی مستقل به آسیب‌دیدگان از زلزله تاکید کرد، زیرا حکومت را فاسد می‌داند.

مصیبتی چند برابر

زندانی سیاسی، علی معزی تاکید کرد که از مجاری غیر حکومتی، کمک‌ها برای زلزله‌زدگان ارسال شود. علی معزی که در زندان تهران بزرگ محبوس است اعلام کرد: «با کمال تأسف زلزله شدید در مناطق مرزی استان کرمانشاه، مصیبتی چند برابر به همه رنج‌ها و گرفتاری‌های مردم آن منطقه افزود.»

زندانیان سیاسی

علی معزی و سایر زندانیان سیاسی که برای بهروزی مردمی و رسیدن کشور به آزادی و برابری ایستادگی می‌کنند، به طور طبیعی در این روزها قلب‌شان با دردهای هم‌میهنان در مناطق زلزله‌زده می‌تپد.

کمک‌رسانی مستقل

علی معزی نوشت: «ضمن اعلام همدردی عمیق خویش با خانواده‌های داغدار و مجروحان و همه آنهایی که امکانات خود را از دست داده‌اند، از بستگان و آشنایان و دوستان خود خواهشمندم کمک‌های نقدی و کالایی خود را مستقیماً به‌دست هموطنان زلزله‌زده برسانند».
کمک‌رسانی مستقل از حکومت ضرورتی‌ست که پیشتر مریم رجوی، رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران به آن فراخوان داده بود، [پیام‌‌های مریم رجوی و آنتونیو گوترز خطاب به مصیبت‌دیدگان از زلزله] این درخواست بنابر گزارش‌های منابع محلی به‌طور وسیعی از جانب شهروندان مصیب‌دیده به صراحت عنوان می‌شود.


تجربه اردبیل و بم

علی معزی در تایید ضرورت کمک‌‌رسانی مستقل به زلزله‌زدگان تصریح می‌کند که «به یاد داریم که در حادثه زلزله اردبیل و بم چگونه بسیاری از کمک‌های داخلی و خارجی که از کانال‌های حکومتی می‌گذشت، بدون این‌که به دست زلزله‌زدگان برسد از محل‌های دیگری سر در می‌آورد.» و «کنون که فساد و فلج بسیاری از ارگان‌های حکومتی بسیار فراتر از آن زمان است، بجاست که مردم کمکهای خود را توسط اهالی و انجمن‌های مردمی با سرعت بیشتر و بدون دخالت‌های دولتی به‌دست زلزله‌زدگان برسانند.»


در همین زمینه:

زلزله کرمانشاه؛ «شناسایی ضد انقلاب» و کمک یک‌میلیارد تومانی اپوزیسیون
حسن روحانی، سرپل‌ذهاب و نفرت مردم از سپاه
زلزله؛ «مسکن مهر» بنا شده بر روی گسل
زلزله کرمانشاه؛ هنوز افراد زیر آوار هستند

ما را در تلگرام همراهی کنید

ما را در اینستاگرام همراهی کنید

سهیل عربی طی نامه‌ای، غلامرضا خسروی را فرابشر توصیف می‌کند؛ کسانی که به قیمت از دست دادن همه چیزشان با ظلم و فساد می‌ستیزند.

فرابشر

سهیل عربی با انتشار نامه‌ای از زندان به گرامیداشت یاد غلامرضا خسروی پرداخت. از نظر سهیل عربی، غلامرضا خسروی که در خرداد سال ۹۳ اعدام شد یک فرابشر بود.
سهیل عربی در تعریف فرابشر آنرا توصیف کسانی می‌داند که «نه ظالمند و نه مظلوم؛ بلکه با ظلم و فساد می‌ستیزند. حتی اگر به قیمت از دست دادن دارایی؛ آزادی و جانشان تمام شود.»

 

زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج در نامه‌ای به آنتونیو گوترز؛ دبیر کل سازمان ملل متحد، وضعیت نامساعد خود را در این زندان شرح داده‌ و از او خواستار پیگیری برای بهبود شرایط شده‌اند.


شرایط ضد انسانی در زندان گوهردشت

جمعی از زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر در نامه‌ای به آنتونیو گوترز دبیر کل سازمان ملل متحد، اعتراض خود را به شرایط ضدانسانی سالن ۱۰ زندان گوهردشت کرج که هم اکنون در آن محبوس هستند؛ نوشتند.
زندانیان سیاسی پس از اطلاع از گزارش گزارشگر ویژه حقوق بشر در امر ایران؛ خانم عاصمه جهانگیر، اقدام به نوشتن نامه برای آقای گوترز کرده و می‌نویسند که همه فشارها و محدودیت هایی که ما زندانیان سیاسی متحمل می شویم دلیل روشنی بر درستی گزارشات گزارشگر ویژه است.


عوامل نظام ولایت فقیه در زندان گوهردشت از اعزام زندانی سیاسی، مجید اسدی به بیمارستان برای برخورداری از خدمات درمانی ممانعت می‌کنند.

 

ممانعت از درمان

بنا به گزارش‌های رسیده، از زندان گوهردشت کرج، زندانی سیاسی، مجید اسدی که به‌دنبال اعتصاب‌غذای ۴۰روزه، دچار انواع ناراحتی‌های شدید گوارشی و داخلی شده، نیاز به درمان فوری دارد. اما عوامل خامنه‌ای در زندان به‌منظور انتقام گیری و تحت فشار قرار دادن وی از اعزامش به بیمارستان و مداوا ممانعت به‌عمل می‌آورند.
زندانیان سیاسی زندان گوهردشت در اعتراض به حمله عوامل خامنه‌ای به بند ۱۰ و انتقال اجباری به بندی فاقد حداقل‌ امکانات زیستی از اوایل مردادماه سال جاری به مدت ۴۰روز دست به اعتصاب‌غذا زدند.

زندانی سیاسی، محمد نظری در حالی ۹۴امین روز از اعتصاب غذا را پشت سر می‌گذارد که زندانبان‌ها کمترین رسیدگی پزشکی به او را منوط به شکستن اعتصاب کرده‌اند.

رهسپار بوکان

زندانی سیاسی محمد نظری که روز ۹۴ام از اعتصاب غذایش را نیز پشت سر گذاشته است، در پیامی از زندان گفته بود: «رهسپار بوکان خواهم شد، چه با آزادی چه با مرگ».

اعمال شکنجه

محمد نظری که اکنون قدیمی‌ترین زندانی سیاسی ایران می‌باشد در سال ۱۳۷۳ به اتهام همکاری با یکی از احزاب اپوزیسیون کرد در بوکان بازداشت شد. محمد نظری اتهامات وارده را رد و اعلام کرده، اعترافات اخذ شده از او تماما بر اثر اعمال شکنجه بوده است.
بازجو خطاب به محمد نظری گفته بود: « مهم نیست بمیری، یکی دو روز درباره تو حرف می‌زنند و همه چیز تمام می‌شود.»

سازمان عفو بین‌الملل درباره وضعیت سلامتی زندانی سیاسی، محمد نظری ابراز نگرانی کرد و خواستار اقدام فوری در رابطه با وی شد.

اقدام فوری

سازمان عفو بین‌الملل طی بیانیه‌یی با اشاره به اینکه محمد نظری از مرداد امسال در اعتصاب غذا به سر می‌برد، خواستار اقدام فوری در رابطه با وی شد.
محمد نظری در دوران اعتصاب ۲۵ کیلوگرم از وزن خود را از دست داده و با افت شدید فشار خون و ضعف شدید جسمی مواجه است.

بیماری قلبی

عفو بین‌الملل ضمن ابراز نگرانی از وضعیت محمد نظری، یادآوری کرده است که محمد نظری از بیماری قلبی رنج می‌برد و «پزشکان زندان تأکید کرده‌اند وی به رسیدگی پزشکی در مراکز تخصصی خارج از زندان نیاز دارد با این حال مأموران زندان در بیشتر موارد از اعزام وی به مراکز درمانی خودداری کرده‌اند.»

دستگیری

زندانی سیاسی، محمد نظری متولد ۱۳۵۰ است که در سال ۷۳ به اتهام همکاری با یکی از احزاب کرد در بوکان دستگیر شد. او، ابتدا در «دادگاه» ارومیه توسط «قاضی» جلیل‌زاده به اعدام محکوم شد اما در سال ۷۸ حکم اعدام او به حبس ابد تقلیل یافت.

اعتصاب غذا

محمد نظری ۲۴ سال گذشته را بدون حتی یک روز مرخصی در زندان سپری کرده است. او از مرداد به اعتصاب غذای زندانیان سیاسی زندان گوهردشت پیوست و تاکنون به اعتصاب خود ادامه داده است.

شکنجه

محمد نظری «محکومیت خود را بر اساس اعترافات دروغین اخذ شده تحت شکنجه دانسته و اعلام داشته در هیچ تروری نقش نداشته است.»

در همین زمینه:

محمد نظری در زنجیر

ما را در تلگرام همراهی کنید

ما را در اینستاگرام همراهی کنید

سهیل عربی بعد از پایان اعتصاب غذا و بازگشت پیروزمندانه به بند ۳۵۰ اوین از آنجا به عنوان یک دانشگاه یاد می‌کند.

بازگشت به خانه

زندانی سیاسی سهیل عربی که حدود دو ماه را در اعتصاب غذای اعتراضی به سر می‌برد، روز ۲۴ مهر با انتشار نامه‌ای از انتقالش به بند ۳۵۰ اوین استقبال کرد.
سهیل عربی در نامه‌اش نوشت: «به خانه (بند ۳۵۰ اوین) باز گشتم. موقتا اعتصاب غذایم را شکستم، پیروز شدیم، موقتا اعتصاب غذایم را شکستم.»
سهیل عربی که طی وصیت‌نامه‌اش در ایام اعتصاب نوشته بود: «مرا در بند ۳۵۰ اوین، اتاق یک دفن کنید. به‌زودی اینجا تبدیل به موزه خواهد شد»، اکنون زنده و پیروز به بند ۳۵۰ بازگشته است.

مقدس‌ترین

سهیل عربی در همان روزهای جانکاه اعتصاب غذا نوشته بود: «هیچ چیز مقدس‌تر از یک مبارز نیست، مبارز؛ آنکس که از جانش می‌گذرد تا ستمکاران فاسد را سرنگون کند.» او دستگاه قضاییه خلافت اسلامی! را به قاتلان حسین بن علی امام سوم شیعیان تشبیه کرده بود؛ «از شمر بی‌رحم‌ترهایی چون ناقاضی صلواتی، مقیسه و بازجوهای قرارگاه ثارالله، لاریجانی، جعفری دولت آبادی‌ها ما را به مرگ قطره چکانی محکوم و بی‌رحمانه شکنجه می‌کنند.»

به لجن تن ندادن

سهیل عربی به هنگام بازگشت به بند ۳۵۰ می‌نویسد: « پس از مشورت با اساتید و دوستانم عبد الفتاح سلطانی، اسماعیل عبدی و آرش صادقی عزیز موقتا به اعتصاب غذایم پایان دادم.» او می‌افزاید: « گمان می کنم زندگی در اتاق هشت درکنار قهرمانهایی چون اسماعیل عبدی ، آرش صادقی بهترین پاداش برای خوب زیستنم بوده است. به خودم افتخار می کنم، سختی های بسیاری کشیدم که به لجن تن در ندهم و حافظ شرایط موجود نشوم.»
سهیل عربی، اوین را دانشگاه توصیف می‌کند. اوین جایی است که بسیاری از پیشتازان آزادی و عدالت عمری را در آن به سر برده یا در آنجا جانباخته‌اند و اکنون سهیل عربی خود را در جایی می‌بیند که چنین انسان‌هایی زیسته‌اند.
سهیل عربی می‌نویسد: «بزرگترین درسی که در دانشگاه اوین آموختم این بود که آنچه ما را نکشد باعث قدرتمندتر شدن ما خواهد شد. چهار سال حبس، دو سال زیر حکم اعدام بودن و پنجاه و دو روز اعتصاب غذا چنان قدرتی به من داده است که دیگر از هیچ چیز نمی هراسم.»
زندانی سیاسی، سهیل عربی در پایان می‌نویسد: «می‌بینم آن روزی را که درهای اوین را می شکنید، ما را از زندان آزاد می‌کنید و با هم «سر اومد زمستون» می‌خوانیم.» آرزویی که تداعی کننده‌ی ۳۰ دی ۵۷ است روزی که آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندان شاه آزاد شدند.

در همین زمینه:

وصیتنامه‌ی سهیل عربی: «قضات و بازجوهای خودفروخته»
سهیل عربی و پیام عاشورا

ما را در تلگرام همراهی کنید

ما را در اینستاگرام همراهی کنید

 

دهم اکتبر برابر با ۱۸مهر، بنابر تقویم سازمان ملل روز جهانی مبارزه با اعدام  است. حکومت ولایت فقیه به نسبت جمعیت، در صدر کشورهایی قرار دارد که از اعدام استفاده می‌کند.


قطعنامه‌های جهانی برای توقف مجازات اعدام

سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرده در سال گذشته میلادی تنها ۲۳کشور در جهان همچنان مجازات اعدام را اجرا کردند که از آن میان، چین، ایران و عربستان سعودی رتبه‌های اول تا سوم را به خود اختصاص دادند. قطعنامه‌های جهانی برای توقف مجازات اعدام به عنوان اولین قدم در راه لغو کامل این مجازات غیرانسانی، اولین بار در سال ۲۰۰۷ و دومین بار در سال ۲۰۰۸ در مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید.

 

سهیل عربی در ۸مین روز اعتصاب غذای خشک خود در وصیت‌نامه‌اش وعده می‌دهد که روزی می‌رسد که پیشانی‌های ریا کار دیگر بر سرزمینمان حکومت نخواهند کرد.



۱۳۸۸ روز

سهیل عربی، زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین با انتشار نامه‌ای در ۷ مهر ۹۶ در ۳۷ مین روز از اعتصاب غذایش اعلام کرد که «۱۳۸۸روز محبوس بودم؛ به خصوص این ۸ روز آخر بسیار دشوار بود.» ۸ روز آخری که او در اعتصاب غذای خشک به سر برده است.